சிறுகதைகள்


குருவிவர்க்கம்

கூடல்.காம்
சிலு சிலுக்கும் காலைக் காற்று. சூடேறி வரும் வெளுப்பு வெய்யில். மொட்டை மாடியில் நெல்மணிகள் காயப்போட்டிருந்தார்கள்.

"கீச்கீச்"சென்று சிட்டுக்குருவிகள் நெல்மணிகளைக் கொறித்துக் கொண்டிருந்தன. காச்மூச்சென்று சப்தம். சின்ன சலனம் ஏற்பட்டால் கூடப் போதும், கும்பலாக சிறகடித்துப் பறந்து சென்றன; பிறகு தயங்கித் தயங்கி, கட்டைச் சுவரில் உட்கார்ந்து கூரையில் உட்கார்ந்து நெல்மணிகளை வந்து கொறித்தன.

ஒரு பக்கம் நெல் பரப்பின் அடுத்த முனையில் ஒரு குருவி பார்வைக்கு சிட்டுக்குருவி மாதிரியேயிருந்தது. ஆனால் சிட்டுக் குருவியில்லை. கொஞ்சம் வித்யாசம். கழுத்தில் கருப்பாக வட்டம் போட்டுத் தெரிந்தது. தனியாக மற்ற குருவிகளுக்கு அஞ்சி தயங்கித் தயங்கி அதுவும் வந்து நெல்மணிகளைக் கொத்தியது.

அதன் அழகை ரசித்தபடியே, வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். நெல்லுக்கு நான் காவல்.

திடீரென்று சிட்டுக்குருவிகள் பெரிய குரலில் சப்தமிட்டன. தனியாகத் தெரிந்த குருவியின் மீது விழுந்து தாக்கின, பறந்து பறந்து கீரிச்சிட்டன. தனிக் குருவி தப்பிப் பறக்க முயன்றது. ஆனால் அவைகள் விடாமல் துரத்திச் சென்றன. பக்கத்து வீட்டுக்கூரையின்மேல் போராட்டம். அவை எங்கெங்கோ கொத்தி அதை சின்னா பின்னமாக்கின. நாலைந்து பிஞ்சுச் சிறகுகள் காற்றிலே பறந்தன. தனிக்குருவி எங்கோ மறைந்துபோய்விட்டது.

எனக்கு அது நினைவுக்கு வந்தது. போன வருஷம் நடந்தது அது. சினேகிதன் ஒருவனின் கல்யாணம். ரொம்ப நெருங்கியவன். கூடப்படித்தவன். உள்ளூரிலேயே கல்யாணம்.

நல்லபடியாகவே நடந்துமுடிந்தது. மத்தியான விருந்து நடந்து கொண்டிருந்தது. நண்பர்களெல்லாம் ஒன்றாக உட்கார்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தோம். யார் யார் கல்யாணத்துச் சாப்பாட்டைப் பற்றியெல்லாமோ பேச்சு வந்தது. சிலபேர் சாப்பாடு பற்றி ருசியாக அபிப்பிராயம் தெரிவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

பந்திக் கோடியில் ஏதோ தகராறு ஏற்பட்டிருந்தது. ஜரிகை அங்கவஸ்திரம் இடுப்பில் கட்டியிருந்த பெரியவர் ஒருவர், "யார்ரோ நீ.... செருப்பாலடிக் கழுதைய... சீ.... எழுந்திரு" என்றார்.

பிசைந்த சோற்றை வாயில் வைக்கப் போன நிலையில் வெட்கிப் போய் தலைகுனிந்திருந்தான். தாக்குதலுக்கு உள்ளானவன். அவமானத்தால் உடம்பே கூனிக் குன்றிப் போனவனைப்போல இருந்தான். எனக்குத் தெரியும் அவனை. கூடப் படித்தவன். காலனியில் வீடு. நண்பர்கள் என்ற முறையில் அவனையும் அழைத்திருப்பார்கள் போலிருக்கிறது. வந்திருக்கிறான்.

"என்னடா, சொல்றேன் - என்னமோ குத்துக் கல்லாட்டம் உட்கார்ந்துருக்கியே..."

அவன் சோற்றை இலையில் போட்டு கையை உதறி, மேலே என்ன செய்வது என்று முடிவு செய்வதற்குள் அவர் சடாலென்று எட்டி அவனை மயிரைப் பிடித்துத் தூக்கினார்.

"என்ன என்ன....!"

பந்தியில் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த சிலர் பதறினாலும் பக்க மேள வாசிப்புக்கான குரல்களே அதிகம் எழுந்தன.

"பறப்பையனுக்கு திமிரப் பாரேன்"

"இவன்தான் கூப்பிட்டான்னா... அவன்தான் வரலாமா? காலங்கெட்டுப்போச்சு. எல்லாம் ஒண்ணாயிடுத்து"

"எலும்பை நொறுக்கணும் இவனெல்லாம். என்ன தைரியமிருக்கணும்.... இவனுக்கு, இப்படி நாலு பேரோட உக்கார...

"இது என்னங்க இது? நம்ப விசாலாட்சி கல்யாணத்துல..."

யாரோ ஒரு முறுக்கான வாலிபன். முகத்தில் கடுமை தொனிக்க ஓடி வந்தான். "ஜாடு மாரிப்பயலே! ஆர்ரா உன்ன உள்ள விட்டவன்.. நல்லா வயணமா துன்னுட்டுப் போகலாம்னு வந்தியா?" கையிலிருந்த கரண்டியால் மடேல், மடேல் என்று மண்டையில், முதுகில் தாறு மாறாக சகட்டு மேனிக்கு அடித்து, அப்படியே தட தட வென்று, வாசற்படியோராம் நெட்டித் தள்ளிக் கொண்டு போய் காலால் எட்டி உதைத்தான்.

"வெளியே தள்ளி கதவச் சாத்துங்க"

"அப்படியே வந்துடப்போறீங்க. போய் தலைய முழுகிவிட்டு துணிய மாத்திட்டு வந்திடுங்க"

நிராதரவாய் எந்த எதிர்ப்பையும் காட்ட வக்கற்றவனாய், உதட்டோரம் ரத்தம் கசிய, வழிந்த கண்ணீருடன் எழுந்த அவன் தோற்றம் வாசற்படிக்கு வெளியே மறைந்தது.

கதவு சாத்தப்பட்டது.

"யார் பையன்?"

"சேரிப் பையனாம்"

"பாவம்!"

"பாவமாவுது! இன்னும் நாலு போட்டிருக்கணும் செமையா... அவங்க சம்பந்தி ஊட்டுக் கல்யாணம்னு நெனச்சிக்னானா...."

பந்தியில் என்னென்னமோ சலசலப்புகள், முனகல்கள், எரிச்சல்கள், அநுதாபம்...

"என்ன இருந்தாலும் பந்திலே இப்படி பண்ணியிருக்கக்கூடாது. நாலு பேர் எதிரே இப்படி அசிங்கமா... கண்டுகாத மாதிரி உட்டுட்டு அப்புறம் தனியா கூப்டு கூட கண்டிச்சிருக்கலாம்..."

"என்ன பண்றது அவரு முன்கோபம்"

"இப்ப எல்லோருக்குமில்ல இதுவாயிடுத்து...."

"என்ன சார் ரசமா, சாம்பாரா...."

நிமிர்ந்தேன். "எதியாவுது போடு" - எனக்குச் சாப்பாடு கொள்ளவில்லை. நெஞ்சில் வலுவாய்க் குந்தி அமர்ந்தது வலி. அவன் வரமாட்டேன் என்றுதான் சொன்னானாம். நண்பர்கள்தாம் "பரவால்ல, ப்ரண்ஸூங்களுக்குள்ள இதெல்லாம் என்ன கெடக்குது. சும்மா வா! என்று அழைத்து வந்துவிட்டார்களாம். அழைத்தது சரி. வந்தவனுக்கு பக்கத்திலிருந்து பாதுகாப்பு கொடுத்திருக்க வேண்டாமா. எங்கே போனார்கள் அவர்கள். என்ன நண்பர்கள்..

என்ன வருத்தப்பட்டு இனி என்ன பயன். அவனுடைய இழப்புக்கு ஈடு செய்ய முடியுமா? நீண்ட நாள் அது என் நெஞ்சில் வேதனையாய் பதிந்து கனத்தது. அதற்குப் பிறகு அவனைப் பார்க்கும் போதெல்லாம், அது விசுவரூபமெடுக்கும். வாட்டி வதைக்கும். என்ன மனிதர்கள், என்ன கொடுமை என்று தோன்றும்.

நெல் காய்ந்து விட்டிருக்கிறது. அக்கா மெத்தைக்கு வந்தாள். பரவலாகக் கிடந்த நெல்லைக் கூட்டி திம்மையாக ஆக்கிச் சின்னதாகத் துழவிக் காயவைத்துப் போய்விட்டாள்.

சிட்டுக் குருவிகளைக் காணோம். கருப்புக் கழுத்துக் குருவிகள் மட்டும் கொஞ்சம் இங்குமங்குமா நெல்லைக் கொத்திக் கொண்டிருந்தன. ஒரே ஒரு சிட்டுக்குருவி சற்று தூர உட்கார்ந்தபடி, தயங்கித் தயங்கி வந்து நெல்லைக் கொறிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தது.

கருப்புக் கழுத்துக் குருவிகள் அதைப் பார்த்துவிட்டன. அவ்வளவுதான்...! எல்லாம் மொத்தமாக ஒரே பாய்ச்சல்!

கீச்சி கீச் சென்ற ஒலிகள். சின்னச் சிறகுகள் படபடக்கும் சத்தம். சிறிது நேரப் போராட்டம்.

"விர்"ரென்று கருப்புக் கழுத்துக் குருவிகள் மொத்தமாகப் பறந்தன. தட்டுத்தடுமாறி, பறக்க முயற்சித்து, கூரையில் புரண்டு எழ முனைந்து கொண்டிருந்தது சிட்டுக் குருவி.

2012 Tamil Rasipalangal Horoscope
Latest Tamil Movies Online Website
Send Greetings in Tamil
Tamilnadu Classifieds - Koodal Business Link